AVAZHAYE IRANI:قلعه خان -3

فرامرز سلیمانی 

قلعه خان 

٣

:

دیوارهای سنگی 

فرو می ریزد 

تا که عریان شود 

قلعه خان 

خان دشتی 

از نگاه ما می گریزد 

خانه های خورموج 

باز پس می گیرد 

خشت هاش را 

از قلعه خان 

خورموج 

بهمن ٦٨ 

AVAZHAYE IRANI قلعه خان -2

فرامرز سلیمانی 

قلعه خان 

٢

:

وهمی 

به دست نسیم 

می ریزد 

بر گزدان 

تا صخره ها 

مه می خزد 

تا که گشت زند 

در گزدان 

بیرمی را 

به شانه می کشد 

خورموج 

باد شمال 

آغوش می گشاید 

به ابر 

آواز بارش می آید 

وهمی 

به چشم گزدان می لمد 

سنگین که می شود 

پلک هاش 

بر صخره های باران 

دست نسیم 

می تراشد 

تندیس بلندی ها را 

شب که می نشیند 

یگانه می شود 

بیرمی 

به خانه های کورموج 

عاطفه می ریزد 

به آواز گلوش 

پشت دیوار قلعه خان 

-دشتی, خورموج ,بوشهر,

بهمن ٦٨

AVAZHAYE IRANI:-1قلعه خان

فرامر ز سلیمانی 

قلعه خان 

١

:

هزاران خانه را بر باد دادم 

که تا بنیاد یک خانه نهادم 

از این دست استادم زن دست دادم 

ستم کردم کرم نامش نهادم 

-محمد خان دشتی-

پشت کلون در 

پنهان می شود 

خان 

به خشت خام خانه ی فردا را می سازد 

آینه را 

در غبار می بیند فالگیر 

خاطره 

ویران می شود 

به سفر 

می نشیند 

سرما 

میان سنگ  

بر نقش دیوار 

گل می پژمرد 

در نگاه مرغ 

پنهان می شود 

خان 

پشت دیوار خشت خام 

چالشتر چهار محال 

دی ٦٨

FACEBOOK POETICS

فیسبوک را در این چهار پنج سال اخیر کوشیدیم که به یک فرهنگسرا و سکوی فرهنگی ایرانی و جهانی بدل کنیم 

اما در این هفته های اخیر نمی دانم چرا به به پشم شیشه در آمده است .راستی که شرم آور است که برخورد های ساده و سطحی و قلا بی جای مقولات فرهنگی و ریشه یی را می گیرد و عکس های کا ذب و آدم ها ی کا ذب و حرف هایکا ذب آدمخواران جانشین قال  و مقال اساسی اجتماعی و فرهنگی می شود و تازه با چه اصرارو با چه انکار

خانم ها و آقایان بیایید خودمان باشیم.اصیل و واقعی و خالق و تولید کننده و نه متخصص کا پی ا ند پیس  و چاپچیان ریش و پشم حتا در جهت انکار آنان 

فیسبوک مال همه است .مراقب باشد که ما لتان را سا ده گرایان و سا ده اندیشان و ساده انگار ان شاه و شیخ

 و طنی و خارجی 

و مانند آن ندزدند 

به اندازه کافی البته دزدیده اند 

زهره خا لقی

PABLO NERUDA:THE END OF THE WORLDحاشیه بر کتاب ۲۰۰۰ و کتاب عشق

پابلو نرودا / فرامرز سلیمانی 

حاشیه بر ٢٠٠٠ و کتاب عشق 

صفحه ٣٩ و ٤٠ 

طرح ریزی من شامل کاغذ سفید و جوهر سبز است 

پایان جهان 

:

آوازم برای مردم 

در در یا ها نوشته بود 

و من میان مردم و دریا زیستم 

همچون مدافعانی 

میان نبردهاشان 

نبردها یی پر عشق و جنجال 

زیرا که من با ترانه هایم 

در قرن کشتار 

همراه برادران رفته ام بودم با انسان ها 

قصد پیروزی داشتیم ما 

و پایان جهان برای ما بود 

و ما باز می بازیم 

تا هرچه بیشتر به پیروزی رسیم 

و ما همراهان زمینیم 

که عشق را از مرداب ها لبالب 

سرشارشان می کنیم

و مردم به ما می پیوندند 

به سر شاری 

تاریخ دمی اندوهگین است 

پس من می سرایمش 

در این سال سی  که گردمان پدید می آیند 

در این سال سی که همچون گلوله یی به انفجار می آید 

گل یا که آتش را نمی دانم 

اما دانه یی افشان 

که ببالد و به تپد 

تابا  نرما ی جهان یگانه شود 

من مرده ام با تمام مرده گان 

تا زندگی را باز یابم 

و امید اندکم را 

به من بپیوندم 

میان این همه رفته گان 

منی به سن همه 

بی ان که رهبری باشم 

و در پایان جهان 

آن سان که انسان ما نا خواهد بود  

FZ POEM WITH TR.آغوش ها

شعر زهره خالقی
برگردان فرامرز سلیمانی

آغوش ها
به شکل واژه در می آیند
دلها
نلرزیده می افتند
خیال ها
بی خاطره خاموش می شوند
و لب ها
سکوت را زنده می کنند !
می ترسم
می ترسم از شبی که دیگر
خلوتش خواستنی نباشد!


Arms
In the shape of words
Hearts
Falling without trembling
Dreams
Silenced without memory
And lips
Reviving the silence
I am frightened
I am frightened of the night
Its solitude is no longer desired
Tr.F.S

FZ POEM WITH TR.رویای ابر

شاید
رویای ابر
باریدن نبود و
پرندگان
به انتهای جهان
نمی اندیشیدند
آن هنگام که
معنای پرواز
تنها ی پریدن نبود

• 

  Faramarz Soleimani May be / The meaning of cloud / Was not raining / And the birds / Did not think of the end of the world / When the meaning of flight / Was not / The end of flying...Tr;F.S.