ANDREW SARRIS:THE AUTHOR IS DEAD

ANDREW SARRIS (1928-2012),dies at 83.

The controversialist espoused autor theory in 1960.He first announced in the Bohemian newspaper,The Village Voice:

"Hitchcock is the most daring avant-garde filmmaker in american today."

Sarris then championed introducing the so called foreign movies by writing on auteur-filmmakers like Francois Truffaut,Jean-Luc Goddard ,Antonioni,Ingmar Bergman,Akira Kurosawa,extending his discussion on American Authors such as Orson wells and John Ford,or even Martin Scorcese ,but probably missing Charlie Chaplin.

In 1967 Roland Barth announced the death of author ,As it imposes limits on the text,But Sarris probably unaware of this or unattentive,continued his argument,favoring some directors and disliking others.He missed some of his subjects.We miss him,as well.

Andrew Sarris book ,The American Cinema remains one of the classics on the subject

WHEN I COME BACK HOME

When I come back home

there is no humble Oklahoma city

to challenge the champ Miami

There is no left over paper from the morning

sitting on the steps

or a gift box

left by neighbor 

There is no get together 

to watch the game

When I come back home

There is no love

to play with

Life is a lonely song

you don't sing often

on the road

And she goes silent

when you are waiting forever

FEU QUI SOURIT/FIRE THAT SMILES/آتش که می خندد

آتش که می خندد 

شعله می زند موج 

دو موج آتش را شعله می زند 

بر کو هان ن شتری تشنه 

و حجم های مرکب 

شکل مرکب آفتاب 

Fire that smiles

wave flames 

flaming two waves of fire

on the hump

of a thirsty camel 

and complex volumes

in the complex shape 

of the sun/

FEU QUI SOURIT

L'ONDE FLAMBE

FLAMBES DEUX ONDES DU FEU

SUR LA BOSSE

D'UN CHAMEAU SOIF

ET LES VOLUMES COMPLEXES

DANS LA FORME COMPLEXE

DU SOLEIL. 

هزار ا فسا ن

کوهی کلاله شد 

در دره های عتیق 

 با کا رما ی عشق 

کوهی خلاصه شد 

هفت در یا را

 عریان رفتم

گذشتم از نام و کا م  

تا که خا ره شدم 

در داما ن تو 

کوهی خلاصه شد 

در دره های زمرد و عقیق 

با کا رما ی عشق 

در راه که می رفتم

در راه که می رفتم 

تو را گفتم 

آن چه را که در راه می گفتم 

و شگفتی ی شنیدن تو بود 

شگفتی ی گفتن من 

CIGAR BAR OF TCHOUPITOULAS STREET

.....

آ ینه می شوم

 از آینه دور می شوم 

تا  به آینه نزدیک می شوم 

و پاره های  من 

و پاره های آینه 

در حواشی ی بودن 

بودن من می  شود 

از آینه که  

 دور می شوم 

در  اقصا ی آینه 

رندی به آینه می شود 

به آینه می شوم 

آینه

 می شوم