روز اخر

روز واپسین 

چه فاصله بود 

تا روز واپسین 

که با هم بودیم 

باز 

با هم 

بودیم 

LETTER TO FRIENDنامه به دوست

در این دنیای سا ده و سطحی و آ دم های سا ده و سطحی ،تنهایی فرصتی است برای خود سازی و نگرش به دنیا و خو اندن و باز خواندن 

چه موهبتی است این که باید بدان غبطه خورد و با هیچ چیز هیچ و پوچ عوض نکرد 

و این که شاعر گفته :

دلا خو کن به تنهایی

که از تنها بلا خیزد 

لابد منظورش این بوده که:

دلا خو کن به تنهایی 

که از تنها طلا خیزد  

چترم

چترم را روی سر واژه ها می گیرم 

تا شعر ی تازه بنویسم 

دوردست گندمزارها و آفتابگردان ها خشکیده اند 

و دشت های چاودار و جو 

اما این جا چترم زیر باران می شکند 

و شعر من خیس می شود 

بیرون منتظر بشقاب پرنده می ما نم  

زهره خالقی

خط دیگر

هنوز یک خط مانده ست 

تا خط دیگر 

که با خط دیگر تو گره خورد 

و خط دیگر بماند

 با موج 

تا خط دیگر 

هنوز 

تو را به چه نام می خوانند

زهره خالقی

تو را به چه نام می خوانند

بیا کمی دور شهر بگردیم

دمی با هم باشیم

CIN CIN !

سایه های خیابان

قاب عکس خالی

دلتنگی را چگونه می نویسی

دل تنگی

یعنی اندوه تنهایی

در خیابان خالی

بیا

بیا که خانه هم در عصر های تابستان

خالی ست

در غارها کسی می خواند

و سفال ها و بادکنک ها و گوسفندها

آوازه خوانان آشنای دشت

و همسرایان شب

با چمدانی خالی

تنها

بگذار با تو کمی رومانتیک بشوم

HOW THINGS BECOME POSSIBLE IN TRANSCENDENTAL LOVE AD INFINITUM

چگونه چیز ها در عشق متعالی نا متناهی ممکن شد:

انسان تنهاست 

در اقلیم عشق . 

عشق یک سرنوشت است 

سرنوشت تنهایی 

در زبانی

به زبانی  تازه . 

جای که هگز نبوده ای 

و هرگز نخواهی بود.

Man is lonely
In the realm of love.
Love is destiny.
Destiny of loneliness
In a language
With a new language.
Where you've never been
And never will be!

MY ETERNITY PLANTدرخت ابدیت من

درخت ابدیت من

:

درخت ابدیت من 

از آب و 

آفتاب 

چندان انتظاری ندارد 

اگر که 

آب و

 آفتاب 

از عشق 

سرشارش 

کند