BORNAIHA:FOR BORNA برنای برنایی ها

for Borna Meisami Fard

1346-1386

1967-2007

In our happier time,when we joked and danced and sang along and loved life not less than anyone else
And the sea and the mountain and the woods belonged to us
And the time belonged to us
In our happier time

F.S.

سرودی به آواز و رقص 

دستمال در دستان می رقصد و

 دستان ما ن در دستمال می رقصد 

دستان باد با دستان مان 

دستمال می شود و دستان باد 

یا دستمال دستان مان می رقصد 

یاد دستمال ها در دستان می رقصد 

و یاد دستان مان در دستمال می رقصد 

یاد دستان باد یا دستان مان 

یاد دستمال می شود و یاد دستان باد 

با یاد دستمال دستان مان می رقصد 

اه ای دستمال دستان باد 

و یاد دستمال دستان باد 

در یاد دستان و دستمال و باد
---

بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران
کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران
هر کو شراب فرقت روزی چشیده باشد
داند که سخت باشد قطع امیدواران
ای صبح شب نشینان جانم به طاقت آمد
اندوه دل نگفتم الا یک از هزاران
سعدی به روزگاران مهری نشسته در دل
بیرون نمی‌توان کرد الا به روزگاران 

FOR BORNA:WITH NIGHT I FLIGHT

-فرامرز سلیمانی FARAMARZ SOLEIMANI

*for Borna

WITH NIGHT I FLIGHT

WITH NIGHT

I FLIGHT

DEEP

INTO THE NIGHT

AND FIND SHADOWS

FEROCIOUSLY SHAKING

ON THE WINDOWLESS WALLS.

THE EMPTY HILLSIDE VALLEY

STARTED IN AN EMPTY ALLEY

AND TREES ARE EMPTY

OF EMPTY LEAVES

AND BRANCHES.

I THOUGHT

IT IS SUMMER

WHEN I FLIGHT

WITH NIGHT

BUT AUTUMN

HIDDEN BEHIND

A WINDOWLESS WALL

ARRIVED

TO LET THE NIGHT FALL

YOU FEEL

YOU ARE OF SPRING.

I THOUGHT IT IS SUMMER

BUT A DARK WIND

BROUGHT US

A SAD SONG

TO OUR CURIOUS EARS

TO REMIND THE TIME

STILL

IT IS NIGHT

AT MY FLIGHT

I NIGHT WITH YOU

AND WAIT IMPATIENT

FOR A PATCH OF TWILIGHT

-ف.س.F.S.

با برنا ON BECOMING OF BORNA

BORNALOGY برنا شناسی

پنج سال گذشت و ما پنجاه سال پیر تر شدیم 

برنا رفت و 

ما خالی شدیم 

خیابان های خالی ی شهر غربت خالی شد 

کلاس و کلینیک خالی شد 

کسی در شد آمد راه ها با کسی حرفی ناگفت 

کسی  بر شانه ی کسی دستی نسود 

 آوا خالی شد 

و باغ ها و باغبان ها و گل ها و گلدان ها ...

برنا که رفت 

جهان خالی شد 

پنج سال گذشت و 

ما پنجاه سال پیر تر شدیم 

اول جولای ٢٠١٢ 

Five year passed and we became fifty years older 

Borna is gone

We became empty

The empty street of a stranger city became empty

Classes and clinics became empty

No one to and fro in the street

Said nothing to no one

No one touched no one's shoulder

Ava became empty

And gardens and gardeners 

Flowers and vases

When Borna left 

The world became empty

Five years passed

And we became fifty years older

1 july 2012  

EULOGY FOR BORNA

img by : moj

وقتی که مرد مرد من خیلی دلم گرفت دستان کارایی داشت و حنجره یی طلایی که نمی خواستم آوایش را با خود ببرد و توی کاسه ی سرش به اندازه ی یک هزار و یک شب قصه و افسانه داشت .شهرزاد بود .شهرزادی می کرد. و از بامی به بامی می پرید .مثل بودای بامیان که وقتی مرد هنوز نمرده بود اما من دلم خیلی گرفت برای آن سنگ های تکه پاره ی هستی هم.حالا می شود خیلی های دیگر را شمرد که وقتی رفتند دلمان گرفت مثل حافظ یا نیما ،یا رومی و نرودا و لورکا و پا ز. یا آرش و آریو برزن و لطفعلیخان زندیا همین خشایار شا ی خوشباور خودمان که این همه راه سپرد تا که تازیانه بر دریا زند ...

گاهی مرگ را باور نمی کنم وقت هایی که مرگ را باور می کنم 

6.30.2012

و باد اندوه قدیمی را مدام دامن می زد...

این تطاول که کشید از غم هجران بلبل 

تا سرا پرده ی گل نعره زنان خواهد شد 

حافظ 

دوباره در ساعت شکسته سالی
سیاق حوصله رادغدغه ی خاطری نمی سازد
از دست نمی نهد دستاورد گلی  به راه 

گلی که در تپش های نهان پروانه یی 

جام جاودان را به دست آورد 

و آمدن های او بود تمام 

وقت شکفتن در گلزاری خلوت و خالی 

که بال بال پروانه می زد شب 

به شب بویی آشفته در دستان ستاره یی کبو د

و باد ...

از دست نمی نهادیم و بر زمینش نمی گذاشتیم
با تپش های پروانه یی ش
 و شب بو  در انبوهی ی خشمگین توفانی
می تپید در تطاول هجران
و باد...
وقت شکفتن نعره ی بلبل تا سرا پرده ی گل
که گل عزیز است غنیمت شمریدش صحبت
که به باغ آمد از این راه و از آن خواهد شد
شکفتنی شگفت می با لید وقتی غبا ر می با رید
تپش های ابی بود سا ده و روا به آوا
با بال و بادبان و پروانه باز می تپید
و باد ...
کمی به سایه سا ر رفتیم بی پروای خارا  و خار
کمی به لرزشی جاری به تاریکی دست زدیم
و سال سالی تلخ و طولانی و سرد و شب آویزی
از پی می آمد به هجرانی
و سال به حوصله ما ن شکسته
ساعتی شکسته بود  وقت شکفتن  به نگاه
تیک  تاک  تو ک  تک
به ساعت شکسته سالی   یک گشت ساکت دیگر -در سال برنایی -
و باد...
وباد چهره ات را پرچم کرد بربام تاریکی
وباد در شقاق پوست تو خانه کرد
وباد چهره ی باغ را روبید
وباد خان و مان و خیابان را درید
وباد پیرهن تو را برتن پوشید و نعره زد:
نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد
عالم پیردگرباره جوان خواهد شد
وباد اندوه قدیمی را مدام دامن می زد
و باد اندوه قدیمی را مدام دامن می زد

دکتر برنا میثمی
١٣٤٦-١٣٨٦
  

وقتی در مرگ خلاصه شدم از تو پرسیدم

وقتی در مرگ خلاصه شدم 

از تو پرسیدم 

در مرگ 

آیا خلاصه شدی؟

و تو دیگر نمی دانستی 

که در پرسه های من گشت می زدی 

به گام و گداز 

و تو اگر حرفی بر زبانت می آمد 

جاری می شدی در حرف 

در مرگ که خلاصه می شوی باز از تو می پرسم 

دوباره در ساعت شکسته سالی 

می ١٣٩١

نو آورلینز 

BORNAIHA:THE DAY OF BORNA

img : moj
ON THE BIRTHDAY OF THE EARTH

THE MIND OF MEMORY

IS BURNING LOUD
and the face and flame
carries on the day
to the end of the earth.
How canI I tell you
and in what language that
I LUV U
OBaby!

(img by: moj)
modified july 1, 2011

BORNAIHA

*It is a book you open everyday

for sharing heartfelt sympathy and condolences

When you open your eyes
To open the doors of the world
It is a book you open everyday
But can not flip to pages
Till it becomes tablets
Or a wall.
And we follow you to the gates
of heavens
every time
We think of you.
Life is Haiku.

*DR BORNA MEISAMI FARD,
my son,my friend,my colleague
b.MAY 28,1967,TEHRAN
d.JULY 1,2007,NEW YORK CITY
See More: my Farsi poems in:
www.rendaan.blogspot.com/june2010