دریغ از دیروز

Zohreh Khaleghi

روز 

به 

روز 

دریغ 

از 

دیروز 

که 

تازه 

هنوز 

امروز 

را 

نادیده 

بود 

رفتم باران را دور زدم

Poempainting by Zohreh Khaleghi
رفتم باران را دور زدم 
بلوط خیس را شمردم 
و تنها با برگ برگشتم 
پشت خیابان خمیده بود 
پسرکی توی کالسکه
انگشت حیرتش را می مکید
و باران چراغ های خیابان را برده بود
کسی که بر در می کوبد
دنبال عاشقان قدیمی می گردد
و باران
گویا می بارد
زهره خالقي

برمى گردم

مرگ هم بر می گردد 

مثل پاییز که گفت 

من هم بر می گردم 

این را بر لبه های باد نوشت 

و رفت 

چراغ ها ی خیابان شهر

چراغ ها ی خیابان شهر
تنها چشمکی یک تا
یکی یکی دو تا دو تا
.
چراغ های تنها
در خیابان های تنهای شهر
چشمکی به چشمکی تا
.
و شعر های تو بود که تا پایان خیابان های شهر تنها می سرود
.
خیابان تاریک شهر
خیابان خاکی
خیابان خاکستری
.
کسی که عصا زنان می رفت به جست و جوی کسی بود که به جست و جوی شهری دیگر عصا زنان می رفت
.
و کورسو و جک و گری بمب ها را بالا می انداختند برای صلح
.
چراغ های شهر
زوزه ی بلند
 وقت خاموشی
.
آتش انبوه آتش آزاد است دست ها را از جیب شلوارت در آر
آزادی آتش آزاد است که در میدان آزادی بر افروختم
یعنی میدان آزادی را روشن کردیم
به قدرت تاریکی
.
بانجوها و پالتوی زمستانی
در باد کسی منتظر نابغه ها نیست
معبد آفتاب و ماه
از پله ها که می روی بالا
دست راست
.
ماه غوغا گر
غریو ابر پشت پیشخوان بر
جای خالی ی میشل فوکو
.
تنها چشمکی یکی یکی  دو تا دوتا تا چراغان کامل شهر

٢٠٠٩ زهره خالقي 

Winter is here

آذر که نیست 

دی هم نیست 

پاییز اگر نباشد 

زمستان نیست 

حالا بیا تو 

بیا تو 

تا دست هامان را 

کمی کنار آتشدان 

در دست ها مان 

بفشاریم 

دی دارد می آید و  

آذر هم رفتنی ست 

زهره خالقی

بیاد دکتر فرامرز سلیمانی

بیاد دکتر فرامرز سلیمانی
-----
زنجیر پشت دررا انداختم
ساعت هنوز حوالی ی شب بود
اما شبی تیره و تار و طولانی 
قوقولی قو خروس می خواند
و خیابان خالی و خاموش است
و بعد بیاد تو
بیاد خروس می خواند تو
بر می خیزم چراغ ها را روشن می کنم
پنجره را باز می کنم
پرده را می درم
و فریاد می زنم
از اعماق تاریکی
صبح آمد
خروس می خواند
قوقو لی قو
زهره خالقی

بیاد دکتر فرامرز سلیمانی

هرگز کسی بر سفره ی سفر 

جز سفر نگفت 

می گذارمت 

و از تو نمی گذ رم 

هرگز با سفر 

کسی به سفر نگفت 

و خون سفر بود 

که در سفر

بر سفره ی سفر  

با ما جاری بود 

هرگز کسی با ر سفر تنها نبست 

حتا اگر تنها رفت 

هرگز سفر تنها نبود 

زهره خالقی