Come to where love is!

Come to my port!

Let my body and soul

Accompany you 

to the world promenade .

Come to where love is!

Zohreh Khaleghi

رنگ اتاقم خالی شد

رنگ اتاقم خالی شد   دیوارش را به قافیه باختم   وزنش را به بی وزنی   تا در خیابان حاشیه شدم 

قلم های کاغذی و سرداران پوشالی و کفن های خالی 

و بوی دود محله را پر کرد و حرف ها سیاه پوشید 

و شعر هایم و نامه هایم همه توی صندوقچه یی جا ما ند 

حالا منتظر توفان دیگر هستم از خلیج و خاک 

روز اخر

روز واپسین 

چه فاصله بود 

تا روز واپسین 

که با هم بودیم 

باز 

با هم 

بودیم 

LETTER TO FRIENDنامه به دوست

در این دنیای سا ده و سطحی و آ دم های سا ده و سطحی ،تنهایی فرصتی است برای خود سازی و نگرش به دنیا و خو اندن و باز خواندن 

چه موهبتی است این که باید بدان غبطه خورد و با هیچ چیز هیچ و پوچ عوض نکرد 

و این که شاعر گفته :

دلا خو کن به تنهایی

که از تنها بلا خیزد 

لابد منظورش این بوده که:

دلا خو کن به تنهایی 

که از تنها طلا خیزد  

چترم

چترم را روی سر واژه ها می گیرم 

تا شعر ی تازه بنویسم 

دوردست گندمزارها و آفتابگردان ها خشکیده اند 

و دشت های چاودار و جو 

اما این جا چترم زیر باران می شکند 

و شعر من خیس می شود 

بیرون منتظر بشقاب پرنده می ما نم  

زهره خالقی

خط دیگر

هنوز یک خط مانده ست 

تا خط دیگر 

که با خط دیگر تو گره خورد 

و خط دیگر بماند

 با موج 

تا خط دیگر 

هنوز 

تو را به چه نام می خوانند

زهره خالقی

تو را به چه نام می خوانند

بیا کمی دور شهر بگردیم

دمی با هم باشیم

CIN CIN !

سایه های خیابان

قاب عکس خالی

دلتنگی را چگونه می نویسی

دل تنگی

یعنی اندوه تنهایی

در خیابان خالی

بیا

بیا که خانه هم در عصر های تابستان

خالی ست

در غارها کسی می خواند

و سفال ها و بادکنک ها و گوسفندها

آوازه خوانان آشنای دشت

و همسرایان شب

با چمدانی خالی

تنها

بگذار با تو کمی رومانتیک بشوم