SIMORGH-10

...

FINALE

SIMORGH-9

به باغ عشق 

آوازی می نشاند 

تا عاشقان جهان 

انشایش کنند 

زوبین آفتاب و

 عاشقان آغاز جهان 

SIMORGH-8سیمرغ

بیتوته در حوالی ی رود سنگی 

وقتی که سر شار اندوهی 

با پول پیر می شوی 

در نعره ی دهانه هاش 

آواز مجهول باد می وزد 

زمزمه ی تلخ گوش هات 

SIMORGH-7

از آ ب و آ تش و موج 

آ شیانه ی سپید سیمرغ پر گرفت

از خاک و درخت  

یکپارچه خارا بود 

خارای یکپارچه 

که می پرید و 

جهان به چنگال شکوفانش می گرفت 

قصد شکفتن داشت سیمرغ 

قصد شکوفایی 

و آ دم ها 

آ ن پایین 

در اقلیمی متروک 

از تن عریان و دهان های گرسنه ی هم 

بی ترحم می گذشتند 

دل سیمرغی داشت 

سیمرغ 

در آسمان فراخ 

SIMORGH-6

وقتی از کتاب شعر می گویم 

هزار فاخته در آسمان پرواز می کنند در چشمان تو 

--مرتضا میرافتابی :مزه ی آفتاب -

بر آسمان و ع لف

جای پا ی من و تو می رویید

رود عریان

در آغوش مان

و آسمان تیره ی تنها 

در هجوم ابر

مثل تماشا شده بود

درایوان شمعدانی و گل کاغذی

پل بسته بود 

رودخانه ی مارگریت 

بر آسمان و 

علف 

12.12.12

MISSION VIEJO

سیمرغ-۵

از آب و آتش می گذ رم 

وقت گذشتن 

از آسمان و کهکشان می گذ رم 

و بر خانه ی باد 

فرود می ایم 

بندر من تمامی ی دریا هاست 

از هیچ خروش و خاک بر نمی ایم 

لنگر گاه همیشه ام را 

بر آب و آتش می نهم 

و غریبانه 

از آن می گذ رم 

12.12.12

سیمرغ-۴

سیم می زد 

بر سیم می زد 

سیم پاره 

و مرغ مضطرب 

که از بام می پرید و 

سیم می زد 

سیم پاره 

بر سیم می زد 

و سیمرغ در سفر جمعی ی جا و جادو بود 

12.12.12 

سیمرغ-۳

سیمرغ-۳

جرقه بر خاکستر 

خاکستر سیمرغی 

ققنوس سر بر می آورد 

از جرقه ی خاکستر 

خاکستر سیمرغی 

بیگانه نیست تنش 

با تنش شکنجه و دا ر 

بیگانه نیست 

به آزا ر و فریاد 

تنها جرقه یی ست 

خاکستری و

ققنوسی  

12.12.12

سیمرغی ۱۲-۱۲-۱۲

از ابر ها بر آمد 

تا ابروی  آسمان را درید 

و بر زمین لات و لوت و تشنه نشست 

سیمرغ حرف حق می زد 

حق  حق 

زبانش را بریدند 

زیرا که سیمرغ 

حرف حق می زد 

حق  حق 

و آوای حق را 

در گلو ی خونین او بریدند 

و دندان هایش را 

زیر شکنجه شکستند 

و هق هق او 

آبروی آسمان را درد 

و حق حق او 

در زمانه ی تاریک و کور و کر 

و لات و لوت و تشنه ی تشنه گی 

های  های 

12.12.12