I DRAG MY LEG

پا می کشم که بیایم 

و گل ها و پرنده ها 

و باغ و 

راه 

پا می کشد که بیاید 

دیگر دمی نمانده است 

دیگر 

تا ان نشانه ی آخرین 

دمی نمانده است 

IT WAS THE IMAGE OF DAWN

تصویر پگاهی بود 

در اینه ی دریا 

که هر دم 

به رنگ و بو ی موج 

می شکفت 

وقتی تو شعر می نوشتی 

و

من شعرمی نوشتم 

WHEN YOU WERE WRITING POEM

وقتی تو شعرمی نوشتی

من شعر می نوشتم 

و اینه را که به همهمه

در میان مان گذاشتم 

دیدم 

وقتی تو شعر می نوشتی 

من شعر می نوشتم 

و اینه ... 

APRIL#100:AND YOU OPEN THE DOOR

و این که در می گشایی 

مثل چشم گشودن است 

به روی راه 

و من که چشم گشوده را 

به روی راه 

با خود دارم 

در را می گشایم 

آزاد

و

  رها 

.

.

دریچه را گفتم که می گشایم به روی تو دریاچه آفتابی می شود 

BEHIND CLOSED DOORS

پشت در های بسته 

همیشه درهای بسته ی دیگری ست

که در های بسته ی دیگری را  می نگرد 

که در های بسته ی دیگری را نظاره می کند 

پشت در های بسته  

FLYING

پرواز 

مثل خزیدن قطا ری بود 

روی ریل های زنگ زده 

خطی که تو را می برد و

ساکت به نظاره ایستاده بود 

و در ها

بسته شد 

THAT NEW YEAR

Zohreh Khaleghi

نوروز آن سال بود 

که لاله یی بر سرش نشاند 

و رو بانی سرخ 

بر گیسو آنش بست 

وتنها  به خیابان آمد

و آواز کودکی را شنید  

که در راه می گریست 

و با خود 

از میان لبان داغش 

می زمزمید :

نوروز آن سال بود...

ی

DIDARE ATLASI دیداراطلسی

poempaintingfaramarzzohreh

دیدار را به عصر اطلسی گذاشتیم 

اه ای خمیده به راه 

که راه می بری و

راه می روی
در طلسم اطلسی  

صبوری تا کجا می خواهی 

و تا کجا صبوری می بینی 

طلسم را بگذار 

که تا راهرو نباشی کجا را هبر شوی 

جام اطلسی را دریاب 

در دم دیدار
به عصر اطلسی  

TIMEPIECE @ THREE O'CLOCK

It is a form of dimension 

when our arms round the numbers

to reach

each other 

Time is just what is set 

to speak of destiny 

ams in arms

this book 

is adorned with love

ATLASYE DIDAR اطلسی ی دیدار

poempainting by faramarz zohreh

به نا گاه ناگاهان نشست 

مثل پروازی 

که تا شانه هات 

بی آرام می نشیند 

و زمین شکل دیگر خانه ما ن شد

به عشق مزین شد این دفتر 

این دفتر 

به عشق مزین شد 

4.22.2012 

آوای ملکوت ... 3000 #

#3000 TOTAL

faramarzsoleimani,collage by moj

گاهی اگر سبدی نیین 

از راهی دور می رسید 

که در قابی چوبین

گنبدی سبز ابی  را می کشید 

آوایی بلند  

از گلوی خسته ی  بامداد
سر می داد  

آوای ملکوت تو بود-این 

در خم رود.

در دریا و پل  

آوای ملکوت تو بود 

WHEN I'M LOOKING FOR YOU

به دنبالت که می گردم 

آفتاب از پشت دریا چه

یا نرده های خلیج 

سر  می زند 

صدایت که می کنم 

شمعدانی های روی ایوان  قد می کشد

تنها پرشی 

یا پروازی 

تا کوچه  را بگذرم و 

گلدان شمعدانی ها را 

پیش از باران 

جا به جا کنم 

و دریاچه

و  خلیج 

به دیدارمان بی قراری می کند  

SAEDIESQUE: NO ONE PASSED MY HEART

کس نگذشته بر دلم تا تو به خاطر منی

یک نفس از درون من گام به در نمی زنی

درون و بیرون را 

تا درون و بیرون آوردم 

تا فرا ق را 

در آستانه 

با تو نزدیک تر یابم 

چون تو بدیع صورتی بی سبب کدورتی 

عهد وفای دوستان حیف بود که بشکنی

و شکستن چارچوب 

در شکستن آستانه 

دم آخر بود 

به تصویرهای مکرر 

پیش از عهد دوری 

ها   

EARTH DAY 2012

زمین به روز جشن خویش می گریست 

و مادر زمین 

به مهربانی و ناباوری

بر فرزندان خون و جنون و خشو نت می نگریست 

که چهره ها شان را

هر دم  

به نفرت و بیزاری 

سرخ تر می نمود 

و روز جشن زمین 

باران 

غریبانه می بارید

زهره خالقی

HAPPY EARTH DAY 2012

I AM THE ROAD

I am the road

You are the road 

We are the living road

with rhythms 

of our pace.

And the surprise 

goes with us 

As it comes to us.

I am the road

You are the road

We are 

the road.

RAIN IN CENTREVILLE,VA

شعری روی تپه

برای دره ی عاشق 

بلوریج از دور ها می نگرد 

باران اردیبهشت 

در سنترویل
A poem on the hill
for the lover valley
Blue Ridge is gazing from distance
Rain of April
in Centreville 

HAPPINESS OF POEM

poempainting faramarz zohreh

شادی ی قصه 

به شادی ی قصیده 

خم بر کمان دستان 

سرشار خم 

ناپیدای گیسو 

وقت گم 

در ابر مطلق IN ABSOLUTE CLOUD

در ابر مطلق 

گرد جهان می گردد و 

راهی نمی یابد 

به گرد جهان 

گم می شود

به اه و غبار

با قطا ری که بی دریغ می گذرد 

و قطار   بر غبار 

آوازه خوان 

خطی آهنین می کشد 

و گردش پرگار 

نقش منقش می زند 

بر استان آسمان  

ON THE CROSSROAD OF SIGHT

faramarzohrehpoempainting

شا دم که آمدی 

و خوش آمدی 

در چارسوق نگاه 

آوازی ژرف بر می اید 

این سوی فاصله 

و راه.

نزدیک ترم 

به سایه ی سیاه مژگانی 

و یافتن تو 

در آواز های دشتی ی من 

به سویی 

که تویی 

شا دم که آمدم  و آمدم تا خوشامد تو 

که شادی

که آمدم 

IN THE ORBIT OF ANT-1 برمدارمور

بر مدار مور راه می جو یم تا تو را بیابم 

تنها پر و با لی می خواهم که به پرواز ایم 

تا نیروانایم به رهایی ی نارنجی 

در راه می خوانم که مرا در راه می خواند 

نگاهم به باغ ها و گردشگاه هاست 

از مرز جنوبی می گذرم و

بو ی خلیج می گیرم

حالا در راه می خوانم 

و خانه ی من در دور دست 

خوانش من است از شعرها مان 

حالا در راه

تو را می خوانم 

به بستر رنگین کمانی می ماند

خارایی که با سنجاقکی نشسته است و 

دارد از پرواز می گوید 

مدار یافتن تو 

بر مدار مور 

به آستانه ی پروازی 

بی پر و بال