AFRAI:ON THAT TRAIN IN HURRYYY

فرامرز سلیمانی :در آن قطار پر شتاب ب ب  

در آن قطار پر شتاب ب ب که تنها با ر شتاب ب ب با خود می برددد  

و آواز های عاشقی ی ی زیر چرخ هاش ش ش  له ه ه  می شدد د  

AFRAI:SUDDENLY

Suddenly
event arrived
in pieces of loving and togetherness
it was the event of life

AFRAI:دور از خانه ام

دور از خانه ام 

خانه ی تازه یی می سازم 

پشت دیوار همهمه یی ست 

گویا دور از خانه شان 

خانه ی تازه یی می سازند 

AFRAI: با آهنگ سال نو

با آهنگ سال نو 

حسن یوسف می خواند 

تا پرنده از در درون می آید و 

دمی به پیرامون می نگرد 

و با آهنگ سال نو

عاشقانه  می خواند 

AFRAI: همیشه حال و هوایی هست

فرامرز سلیمانی 

همیشه حال و هوایی هست 

که حال و هوا ی هست من 

در حال و هوای هست تو 

گره می خورد 

و شب پرده ها را می کشد 

تا ما آفتاب را 

درون خانه 

تماشا کنیم 

در حال و هوایی که هست 

AFRAI:

فرامرز سلیمانی 

حالا که باغی نیست 

صدف ها را 

پشت پنجره ی دریا می چینم 

موجی بر ساحل می نشیند 

اما ساحل نمی نشیند 

و موج 

با پرچین آبی 

به پرواز در می آید 

حالا که باغی 

نیست 

AFRAI:تنها عشق

تنها عشق 

که روزی بارانی می گذرد 

از پنجره یی بسته 

و پنجره را 

عشق 

در پشت سر می بندد 

تا تنها باشد 

تنها آن که می گذرد همانست که نمی گذرد 

زیرا که این گذار به روی عابران عاشق بسته است 

AFRAI:ساحل را به خانه من بیاور

 

ساحل را به خانه من بیاور 

دریا و برکه را  با عشق 

بگذار تا سایه ها مان 

بر نیمکت ها شبانه گره زند 

ساحل را بیاور ساحل عا شق را 

تا همان خیابان پشتی 

که با ما گام بر دارد 

و آفتاب و باد را بیاموزد 

که بر تندیس عاشق می وزد 

ساحل را بگو تا خانه مان 

و عشق را 

که هرگز بی خان و مان نمی ماند 

در دل ها مان 

در ربودن خوابي خوش AFRAI

و در ربودن خوابي خوش خواب ما را در ربود أما رويا اوايمان داد و اين اواي بيداري بود در ربودن خواب وقتي كه وقت را مي برسيديم در اوج تاريكي... كدام سايه را در كدام سايه برسيديم در سايه هاي مشوش ؟ بس در كدام سايه خوابيديم

شهسوار دلم من AFRAI

فرامرز سلیمانی 

شهسوار دلم من 

:

شهسوار دلم من 

از آب ها 

به شور بر می ایم 

تا خاک تو را 

به موج 

بیاریم 

من شهسوار دریای دلم 

سر بر بالش عشق مي گذارمAFRAI

فرامرز سلیمانی : سر بر بالش عشق می گذارم 

سر بر بالش عشق مي گذارم و ارام مي شوم // نفس هايم بوي پوست پاييز را دارد // سر بر بالش عشق كه مي گذارم // و أواز بهار در گوش هايم جاري مي شود // چشمه ها سر بر بالش سنگي ي عشق مي گذارند// و جويبار ها و رود دريا را. مي جويند// بيرون من طبيعت يك پارجه أي ست// كه سر بر بالش عشق مي گذارد// و در درونم// رويا هايم // سر بر بالش عشق مي گذارد// به رنگ نفس هايم// وقتي تو نيستي// و بامدادي نيست// و روز خاكستري ديگري ست// كه مي خواهد // سر بر بالش عشق بگذارد// و با بوي پوست پاييز// ارام شود...

12.14

AFRAI:اين گذر به روي عابران عاشق بسته است

تنها ان كه مي گذرد همانست كه نمي گذرد زيرا كه اين گذر به روي عابران عاشق بسته است

گاهی کفش های پاره ام AFRAI

فرامرز سلیمانی 

گاهی کفش های پاره ام 

چکمه های سلطان راهم گاهی

یا چاروق چوپانی خسته 

و همیشه از راهی می روم 

که را یحه ی تو را 

در ریه های دشت 

می پراکند 

تا دور دست عاشقی و 

گشت  

AFRAI: عشق را در آستین دارد

 عشق را در آستین دارد 

در آستین عشق 

که باد 

به قصد ربودنش می تازد 

و چون که می ایی و می گذ ری 

عریان می شود عشق 

در آستین عشق 

تا پیش پی تو 

فرشی سرخ بگسترد 

زیرا که عشق عریانی ست بر فرش سرخ 

که عشق 

عریانی ست 

بر فرش سرخ 

و زمستان 

سر در گریبانی ژنده دارد 

سنگچینی در سیلابAFRAI

سنگچینی در سیلاب

فرامرز سلیمانی

.

باغ غمم

سنگچینی در سیلاب

باغ غم ام

در لزجی ی جامه ی شور

که تا پای سیب ها می خزد

کرت اول را می گذرم

سیلاب بی باران 

خالی می کند

باغ را

از غم ام

خالی می شوم

درسنگچینی گمنام

تارمی را شبنم می گیرد

چه خوب که پیش از غروب بازگشتی

عشق 

فردای باغ و 

غم است 

به سنگ چینی در سیلاب 

تحریر تازه ١١ دسامبر ٢٠١٣ 

AFRAI:راهم را در مه يافتم / و. راهي ي مه شدم / حالا خانه ام كجاست؟-

فرامرز سلیمانی 

را هم را در مه یافتم 

و راهی ی مه شدم 

حالا خانه ام کجاست ؟

AFRAI: این نقش های همهمه

painting by :Zohreh Khaleghi

Z Gallerie

فرامرز سلیمانی 

این نقش های همهمه 

که رنگ روز و راه را 

به همین بسی اند 

با تو قصد نجوا دارند 

در دور دست 

خروسخوان 

دست وقت را می گیرد 

تا پای سایه ها و 

نقش 

پیش تر می آید 

پیش تر از فنجان قهوه و فال 

این نقش ها 

این نقش ها که با تو قصد نجوا دارند 

AFRAI: نیمه ی گمشده ی من

نیمه ی گمشده ی من 

پشت پلک های تو 

تنها مانده بود 

که بر من دست کشید 

عاشقانه و 

عریان 

AFRAI:SINGIN IN THE RAIN

 خواندن در باران 

:

دوباره اتفاق می افتد نگاه 

نگاه دوباره 

دوباره اتفاق می افتد 

که در باران می خواند و 

تنها باز می گردد 

جامه ی خیسی بر تن دارد 

به آرامشی 

در برج های پنهان 

 تصویر نبودنش به نگاهی 

 از آینه می گریزد 

12.5

AFRAI: ! اه اکتاویای مغموم

img:moj

همه ی جامه ات جریب من شد 

پاییز را پس زدم 

تا فصل عریان 

بر نگاهم بنشیند 

و جامه ات همه 

جریب من شد 

! اه اکتاویای مغموم