در هزار تو هاى هستى از واقعيت خبرى نيست و كسى هنوز معناى حقيقت را در نيافته است تنها رويا ست كه راه به روشنا مى برد
Showing posts with label LITCRIT/REALITY. Show all posts
Showing posts with label LITCRIT/REALITY. Show all posts
Friday, March 6, 2015
LITCRIT:REALITY
در هزار تو هاى هستى از واقعيت خبرى نيست و كسى هنوز معناى حقيقت را در نيافته است تنها رويا ست كه راه به روشنا مى برد
Thursday, March 5, 2015
LITCRIT:REALITYوا قعیت
Zohreh Khaleghi
REALITYواقعیت
۳
واقعیت اسطوره یی ست که در شعر و ادبیات و هنرهای دیگر به فعل در می اید
زمان در واقعیت خطی ست و مانند زمان واقعی در راهی راست و مستقیم به پیش می رود و در آن بازگشتی نیست .نقطه ی آغازش مثل نقطه ی آغاز ماجراست و نقطه ی پایان هم همان پایان واقعی زمان است زیرا واقعیت شرح عکس است و در شرح عکس , طرح , نقاشی و مانند آن هنری نیست و خلاقیتی نیست و تنها گزارش آن چه هست که عیان است و هر کس آن را می بیند و توضیح واضحات هم نمی خواهد
در یک اثر رئالیستی و واقع گرا نیز این توضیح واضحات و بریده ی جراید است که استخوان بندی اثر را می سازد و از آن چیزی مانا جز پر نویسی و دراز گویی و کتابی قطور پدید نمی آورد
...
LITCRIT:REALITYوا قعیت
Zohreh Khaleghi
REALITYواقعیت
۲
گفتیم واقعیت اسطوره یی ست که در شعر و ادبیات و هنرها شکل می گیرد
گزارش واقعیت یک هنر نیست و بیشتر در حد روزنامه نگاری است که هنری هم نمی خواهد و در آن فهمیدن و فهمیده شدن تنها بهانه ی ذهنی تنبل است که به خلاقیت و فرایند آفرینشی نمی رسد
واقعیت گرایی در مفهوم عام چنین وفاداری را به واقعیت می نمایاند و مترادف با
به ویژه در فرهنگ فرانسه و انگلیس و آمریکا ست VERISIMILITUDE
...
LITCRIT:REALITYوا قعیت
Zohreh Khaleghi
واقعیت REALITY
۱
۱
واقعیت اسطوره یی ست که در ادبیات و هنر ها تجسم می یابد .واقعیت یک گزارش خام است از آن چه بوده یا اتفاق افتاده , اما حادثه یی در زبان و کلام و بیان هنری نیست و نه در خیال و رویا
گزارشگر تنها قصد ارتباط دارد و روزنامه یی از روزانه ها و روزمره ها فراهم می کند اما به زمان حال و آینده در نمی آورد و در همان گذشته ها به شکل خاطره یا دریغا گویی نگاهش می دارد .خاطره یی که گاه خام و آبکی هم می ماند و نیز همراه آفرینش و خلاقیتی نیست
LITCRIT:REALITYوا قعیت
Zohreh Khaleghi
واقعیت REALITY
۱
۱
واقعیت اسطوره یی ست که در ادبیات و هنر ها تجسم می یابد .واقعیت یک گزارش خام است از آن چه بوده یا اتفاق افتاده , اما حادثه یی در زبان و کلام و بیان هنری نیست و نه در خیال و رویا
گزارشگر تنها قصد ارتباط دارد و روزنامه یی از روزانه ها و روزمره ها فراهم می کند اما به زمان حال و آینده در نمی آورد و در همان گذشته ها به شکل خاطره یا دریغا گویی نگاهش می دارد .خاطره یی که گاه خام و آبکی هم می ماند و نیز همراه آفرینش و خلاقیتی نیست
Subscribe to:
Posts (Atom)