ًًCelebrating Ida's Birthday in Bastille Day
Happy Birthday Dr Ida Soelimani Mogariدکتر آ یدا سلیمانی مقا ره
Born 14 July 2015
Monday, July 13, 2015
DR IDA SOLEIMANI MOGARI B-DAY
ًًCelebrating Ida's Birthday in Bastille Day
Happy Birthday Dr Ida Soelimani Mogariدکتر آ یدا سلیمانی مقا ره
Born 14 July 2015
Saturday, July 11, 2015
NEW ORLEANZEE:WHITE LINEN NIGHT @NO
WHITE LINNEN COMES BACK
White Linen comes back to streets of New orleans
Takes off in the sun
And became all naked
Now Big Easy
Is all naked
And dancing
In the sun
zk
White Linen comes back to streets of New orleans
Takes off in the sun
And became all naked
Now Big Easy
Is all naked
And dancing
In the sun
zk
Monday, July 6, 2015
*p18:THE BOOK OF ARDESHIR:END OF CHAPTER1
+عکس نمایشگاه
در باره نمایشگاه نقاشی اردشیر در نیویورک , جون ۱۹۹۳
التفات طراح به کل در این جا نگاه نقا ش آب و رنگ را در جز با خود داشت و از همین روی امضای اردشیر هر چند درشت تر بر پیشانی کارها نشسته بود امضای اردشیر محصص نبود .بحران هوایت که با تقلید در خلال آن با نام آن و تن به کلام مولانا که باور بصری را همراه با جادوی کلام کرده است که در کار های دیگران بی نظیر است
گاه اردشیر با دنباله روی ابستراکت اکسپرشینیست ها پیشگامی و استقلال خود را انکار می کند و در آن رنگ و نشانی از فرهنگ ایرانی نمی توا ن دید و نقا ش خود نیز در سایه ی دیوارهای لرزان و موقت پنهان می شود در این نمایشگاه هر چه بیشتر گشت می زدی بیشتر این فکر در تو تقویت می شد که شاید به تالار غریبه یی امده یی
و آن هم که برای نامگذاری کار ها آمده بود کمک چندانی نمی کرد .کار های پیشین اگر از زبان مردم عنوان می شد یا حافظه ی تاریخی معاصر و تاریخ قاجار را به خط نگاری می کشید
همه ی کارهای این نمایشگاه دیگر آن بیان آشنا را ندارد و بیشتر مدیون فرهنگ ایتالیایی و مودیلیانی و آمریکایی و یا آلمانی ابسترکت اکسپرشینیست است که نیز دامنه ی تجربه های اردشیر را می گسترد با توجه به آن که ابسترکت اکسپرشینیست از هر کجا آمده باشد گاهواره اش نیویورک است و نقاش مهم نیو یورک از وسوسه ی آن در امان نیست
p35
پایان فصل اول کتاب اردشیر از دکتر فرامرز سلیمانی
Dr Faramarz Soleimani's BOOK OF ARDESHIR
END OF 1ST CHAPTER
TO BE CONTINUED
for ARDESHIR MOHASSESS
ARTIST OF THE YEAR 1394-2015
Wednesday, July 1, 2015
Tuesday, June 30, 2015
Monday, June 29, 2015
Sunday, June 28, 2015
IRANIAN WOMEN POETS:NASRIN JAFERI نسرین جافری
نسرین جافری ..-۲۸ جون ۲۰۱۵-۷ تیر ۱۳۹۴
نسرین جفری
إز نسرين جافرى ، زخم سايه و بيد ، نسرين جافري ، ١٣٦٩، به چاپ مى رسد كه شعر پر اندوه زمانه عسرت و أندو ه است
بارورتر از بهار
تهران, دنیای مادر
تدوين فرامرز سليمانى
١٣٧٠
بارورتر از بهار
تهران, دنیای مادر
تدوين فرامرز سليمانى
١٣٧٠
آمد کتاب هایش را آورد سر رود که بشوید تا ان ورق خالی را برای تکمیل طرح خود بیرون کشد و آب او و همه ی دفتر ها را برد
وقتی با هفت سر نشین شاتل
وقتی با هفت سر نشین شاتل
در شهری آنسوی ترانزیت اندیشه های نا آگاه
پیاده شدم
مثل پیامبری آماتور
میان کاناخانم نسرین جافریل های انتقالی حشراتی که
از ماده ی خود جدا شده بودند
آنقدر محو شدم و انتظار کشیدم
تا " یک بیضی نارنجی به روی یک ساقه "
بروید
و باور کنم که در مترو های رمزدار
دیگر چیزی منفجر نمی شود
و زنی که مرده است
به شیوه ی خودش جیغ نمی کشد
که زمین بیفتد و دوباره بمیرد
وقتی که حرف می زنم با خودم
موبایل را خاموش می کنم
تا با شناسنامه ی یک جنین
بپرم به روی پوستر های بی مصرف فیلمهایی
که سناریویی برای ایماهای همگونی شان نداشتند
این کامپپوتر خاموش
چه حافظه ی خوبی دارد
که می تواند یک اتفاق کوچک را
روی سایتهای شخصی بنویسد و
زیر صفر نرود
با " cd " " اکسیژن "
خود را در مکان سپبد
میان تجربه های زیست شده ی " پروست "
می بینم
که هی از روی هم می پرند
و هیچگاه پرستیژ خود را
از دست نمی دهند
این شهر
از رخداد ها بی خبرم می کند
و می گذارد با نان همخوان خودم
در پارک های گشت رسانه های جمعی
قدم بزنم
و هیچ نپرسم چرا؟
کابین های این ترن
چقدر خالی ست
خالی از تو
که با گام های بی پایان
روی نا پیوستگی ها
آنقدر چرخیدی
که تبدیل به " پارادوکس " های
درونی شدی
و میان حالت گرفته ی یاس هایی که
طراحی شده بودند برای تبلیغات
یک موجودیت عجیب برای خودت خریدی
و با یک نت اضافی که روی صدایت گذاشتی
از روی سایه ات پریدی
و مفقود نشدی
بسکه خسته ام
از حال می روم و غریبه می شوم
با جنبه ی مثبت افکاری که در سر داشتم
و باورم می شد که انسانم
جرمت چه بود رفیق ؟!
نیچه با " انسانی بس انسانی "
گروه خونم را شناسایی کرد و
از محدوده ی جهان بیرونم انداخت
اکنون مثل یک " ابژه که سخن می گوید"
می توانم زیر باران بدودم
در یک کافی شاپ بنشینم
موسیقی راک بشنوم
قهوه ی تلخ بنوشم
و با یک شیک پوش افراطی
که پشت ویترین نمایشگاهای تجارتی
هی رنگ مویش را عوض می کند
با " این یک چپق نیست "
کنترل دنیا را به دست می گیرد
میانه خوبی داشته باشم
ای کاش " مایاکوفسکی "
بند آخر شعرش را
در کافی نتهای جهان می نوشت
و خود کشی می کرد.
فضای داخلی این شهر
پر از علفزار هایی ست
که ار موج های رادیویی عبور می کنند
و تا کسی بخواهد پیر شود
" ریواند " می کند و
به دنبال مولکولهایش می دود.
به دنبال مولکولهایش می دود.
به دنبال مولکولهایش می دود.
تازه آمده بود لب جوي كه دفتر هايش را بشويد و آن كاغذ سپيدرا بر دارد عكس خودش را كامل كند كه خبر آمد با دفتر هايش رفت
نسرین جفری
Subscribe to:
Posts (Atom)