Sunday, May 18, 2014


فرامرز سلیمانی : بامدادی 
جامه ام را بر در آویختم 
تا به راهت که می گذری 
سر شا ر شعر شوم 
عریان بر پاره یی کاغذ ریختم 
تا دفتری تازه شدم 
در افسون شعر تو 
تنها به راه می رود شاعر 
تنها به راه 
شاعر می شود 
به انتظار نسیم تا که بر او بوزد
Faramarz Soleimani:MATIN
In the morning
I was hanging my shirt on the door
To be inspired with  a poem
When you pass the road.
In the morning
I was poured on a piece of paper
To become a new book
With the magic of your poem.
It only goes lonely on the road,the poet
And the road
becomes a poet
Waiting for breeze to blow

No comments:

Post a Comment